Önce kısa bir fıkra ile başlayayım.

Çocuk gökyüzünü işaret ederek babasına seslenmiş; “baba baak uçak geçiyor”

Baba oralı bile olmadan cevaplamış oğlunu “elleşme oğlum geçsin” 

Bizim devletler arası siyasetteki pozisyonumuz tıpkı bu fıkradakine benziyor.

Uçağı izleyen oğul misali gelişmeleri uzaktan izliyoruz.

Hiçbir etkimiz yok,hiçbir gücümüz yok,bizim varlığımızı ciddiye alan bile yok.

Fakat içimizden bazıları giden uçağa müsaade eden  baba!  pozisyonunu koruma gayreti ile günü kurtarma telaşındalar hala.

Artık hakikati kabul edelim.

Kimse bizi ciddiye almıyor !!!

Özellikle de uluslar arası ilişkilerde ve devletler arası siyasette.

Çünkü bizler ne yazık ki boş övünmelerden, birbiri ile didişmekten, ona buna maşa olmaktan ve başka siyasetlere uşaklık etmekten kurtulup kendi gerçeğimizle yüzleşememiş,biçare bir halkız.

Bunca kasıp kavuran,esip savuran tavırlarımıza rağmen, Çerkes halkının genel sorunları ve menfaatleri için dahi etkin  bir işbirliği,etkin bir LOBİ oluşturamamış zavallı bir halkız biz.

Temsilcilerimiz /kurumlarımız ciddiye alınmıyorsa, devletler bizi yok sayıyor/ muhatap almıyorlarsa bunun nedeni yine bizleriz.

Çünkü bizler bu kurumların sırtına en basit tabiri ile ifade etmek gerekirse bir ulusun sorunlarını yıkmışız,ama bireyler olarak kendimiz bu ulusal özü geliştirme ve geleceğe taşıma çabasında zerre kadar bir sorumluluk almak istemiyoruz.

Halkımızın çok büyük bir kısmında,bir ulus olma bir ulusun mensubu olma,o ulusun kültürünün ve tarihinin muhafazasından sorumlu olma, geleceğinin bina edilmesinde görevli olma duygusu yok.

Ne yazık ki Çerkeslik adına Çerkes halkı adına yürüttüğümüz faaliyetler,temelinde bir amaç olmayan samimiyetsiz boş bir oyalanmadan ibaret.

Hal böyle olunca, bazı fedakar insanların çabaları ile ayakta kalan fakat gerçekte içi boş ve arkasında güç olmayan bir  yapı duruyor orta yerde.

Şimdi siz bu yapıyı devletlerle muhatap kılmaya çalışıyorsunuz,başarı bekliyorsunuz.

Sonrada, vay efendim  Rusya bizim başkanımızı içeri sokmadı,Türkiye devlet başkanımıza izin vermedi,falanca iş adamımız gümrükte bekletildi diye feryat figan ediyorsunuz.

İşinden gücünden özel yaşamından fedakarlık ederek bizim adımıza öne çıkmış insanlara sahip çıkalım efendiler !

Bu insanlar ve bunların temsil ettiği kurumlar bizim için,bizim adımıza bu saldırılara ve haksızlıklara maruz kalıyorlar,öne sürdüğümüz adamların arkalarında duralım !

Bizim bu gün çok ilkel ve çok acemice yürüttüğümüz bu faaliyetlerin genel adı; ulus olma,gelecekte bir ulus olarak ayakta kalma çabasıdır ve bundan cemiyetin her bir ferdi sorumludur.

Eğer Çerkes davası bir var olma- ulus olma davası ise,bu mesele benim solculuğumdan senin dindarlığından ötekinin bilmem neciliğinden çok önce gelir.

Artık bu sorumluluğu yüreğimizde hissedelim efendiler !

Yok eğer çerkes olmaktan kastımız hakikatlerden/sorunlardan uzak, riyakarca bir oyalanma ve içerisinde bulunduğumuz ortama uyum sağlama ise,bari bunu açıkça telaffuz edelim.

Acı da olsa hakikati bilir,hiç olmazsa geçen uçağı durduramayacağımızı kavrarız.

Lütfen şu sorunların üzerine bir kez olsun düşünelim  ve her cümlenin ardından  acaba neden? sorusunu soralım.

Türkiye bizi ciddiye almıyorsa/muhatap almıyorsa, acaba neden ?

Rusya bizi ciddiye almıyorsa/muhatap almıyorsa,  …?

Bırakın onları, kendi anayurdumuzda kendi yerel idarelerimiz bizi ciddiye almıyorsa  ….?

Biz kendimiz bir ulusal davayı folklorik temalardan öte geçip olması gerektiği gibi ciddiye almıyorsak  ….?

Şu yukarıdaki sorunların geneli için kısaca düşüncemi yazmış olsam da her birisi ayrı bir yazı konusu olarak detaylıca ele alınacak kadar kapsamlıdır bence.

Gelecek zaman içerisinde bunları tek tek açmak  ve “acaba neden” sorusunu sormak ümidi ile.

Gelin şapkalarımızı önümüze koyup bir kez daha düşünelim ve soralım

ACABA NEDEN ?