KÖYLER SÜLALELER BİLGİ BANKASI KAN BANKASI DİASPORA TV KAFKAS DİASPORASI FORUM KAFKAS DİASPORASI RADYO ÇERKES ETHEM DOSYASI TELEFON REHBERİ

ADIGEY CUMHURİYETİ (ADIGE RESPUBLİK) -II

 



Geçmişteki ihmaller:


 


      AC’nin kuruluşu ve yapılanması aşamasında,ılımlı bir kişi,usta bir diplomat ve Ruslarca da desteklenen deneyimli bir yönetici olan ilk Devlet Başkanı Aslan CARIME’nin,AC’nin yapılanması sürecindeki başarısını,ekonomik ve sosyal alanda gösteremediği ve yönetimin de  giderek iyice yozlaştığı   bilinmektedir. Ekonomideki reel gerileme,en çok da  sanayi ve tarıma  yansımış,tarım ürünleri para etmez olmuş,işsizlik yaygınlaşmış, büyük bir ekonomik çöküş içine girilmiş,sanayi kuruluşlarının çoğu kapanmış,zaten bozuk olan kamu düzeni büsbütün bozulmuş ve  suç örgütleri patlama yapmış,halk fakirleşmiştir. Bu olumsuz oluşumun bir sonucu olarak,1989-2003 yılları arasında,123.900 kişi ( nüfusun % 28 kadarı) bölgeyi (AC'yi) terk edip sanayi merkezlerine  göç etmiş, büyük bir işgücü kaybı yaşanmıştır (Bk.Nart dergisi,sayı 36,s.86).


      13 Ocak 2002’de Hazret Ş’OVMEN’in  AC Devlet Başkanı seçilmesiyle,felaket boyutuna ulaşan ekonomik ve toplumsal (etik) çöküş (bozulma),zorlukla  durdurulabilmiştir.      


       Bu  arada,yönetim,aynı dönemde,çoğu emekli ve üretici olmayan büyük bir  yerleşimci Rus nüfusu (155.400 kişi) kabul ederek  (Age,s.86)  çöküntüyü gizleme yoluna gitmiştir.

       Bu beklenmedik  olumsuz  oluşumdan   ‘vazife çıkaran’  Rus milliyetçileri (Slaviyanlar Birliği) de hemen  harekete geçip AC’yi  yok etme içerikli girişimlerini yoğunlaştırmışlardır.

         Kuşkusuz  şurası da bilinmelidir:Adıgey Cumhuriyeti’ne, bölgenin etnik kimliğine,siyasi temsil eşitliğine (paritet),Adıge diline,onu öğrenmeye ve Adıgeler’e saygılı olan,bütün bunları güvence altına alacak  demokratik düzenlemelere karşı olmayan bir Rus nüfus artışı,RF ölçeğinde  demokrasinin  güçlenip oturması,Adıgey’de de Anayasal garantilerin (derogasyonların) konulması durumunda,sorun olmaktan çıkabilir (Örneğin 4 resmi dili olan İsviçre'de bir öğrenci kendi anadili dışında ikinci bir İsviçre dilini de okumak zorundadır.Bu nedenle bir İsviçreli en az iki dil bilir.RF'de ise,bir Rus öğrenci,diğer yerel resmi dillerin hiçbirini okumak zorunda değildir,ama herkes Rusça okumak zorundadır). İsviçre'de herhangi bir kantonun etnik yapısı bozulamaz,bir kantonun dili üzerine başka bir dil geçirilemez.Kanton meclisi,o kantonun dil,kültür ve dinini koruma konusunda katıdır ve hiçbir ödün tanımaz.Bu sayede kurulduğu günden bu yana İsviçre'de dil,etnik ya da dini çatışma görülmemiştir.Ama RF'de 108 bin Adıge'nin yaşadığı AC'ye 155 bin Rus'un yerleştirilmesi,ardından AC'nin lağvını ön gören bir referanduma gidilmesi kampanyası açılmıştır.Bunun iyi niyetlilikle bir ilgisi olamaz.

      Demokratik ülkelerde,RF'deki uygulamaların tam tersi bir durum vardır,örneğin Yeni Zelanda’da  yerli Maori topluluğu ve dili ,sayıya bakılmaksızın devletin  siyasal anlamda eşit haklı bir topluluğu ve nüfusun % 3 kadarının (100-150 bin) konuştuğu Maorice İngilizce ile birlikte bir resmi dildir.ABD’nin çok etnili Hawaii eyaletinde de yerli Hawaii dili ,İngilizce ile birlikte eyaletin iki resmi dilinden biridir.Devletler asimilasyon politikalarına son vermekte ve yerli dilleri tanıma ve bütün dilleri korum altına almaya doğru adımlar atmaktadırlar.

       Avustralya ve Kanada gibi ülkelerde ırk ve dil baskıları, RF,özellikle de Türkiye örneklerinin tersine,tarihe karışmıştır ve durum giderek,dünya düzeyinde  de daha da iyiye gitmektedir. Örneğin Kanada'da bütün yerli dilleri devletçe tanınmış ve koruma altına alınmıştır (bk.Anadili Sorunu,internet).Bu arada Afganistan,Çin ve İtalya'da 10'ar adet resmi dil kabul edilmiştir,sayı Almanya ve Avusturya'da 7'şer,İsveç'te 6,ABD'de 8,İngiltere'de 12,Sırbistan'da Türkçe de (Kosova) dahil 12,Filipinler'de 16, Hindistan'da 35'tir.Toplam 239 dil konuşulan RF'de ise sayı 38 idi,ama 10 özerk okrug'un yarısı şimdiden tasfiye edildiğinden sayı düşmüştür (bk.List of official languages by state,internet).

         Bütün bu olumlu gelişmelere karşın,AC’nde, “Yavuz  hırsız ev sahibini bastırır"  misali, yöre topraklarının tarihsel  halkı olan Adıgeler’in müze konumundaki  ve kuşatma altındaki minyatür devletini bile  yok etmeye çalışan;AC'yi Rus ağırlıklı  bir  “il”e (Krasnodar Kray’a)  hediye etme  politikası güden,dışarıdan transfer,tehlikeli ve kışkırtıcı  bir eğilim,ırkçı ve gerici bir politik akım sözkonusudur.Örnekleri RF düzeyinde de yaygın olan bu  çağdışı  hareketler durdurulmadıklarında ya da sırtları sıvazlanmaya devam edildiğinde,Türkiye’de de zaman zaman görüldüğü gibi (Ermeni,Rum,Alevi, demokrat yazar ve yargıçlara,vb yönelik saldırılar),bir virüs gibi yayılarak,zaten zayıf olan  demokrasiyi büsbütün zehirleyecek, iç çatışmalar biçiminde RF’deki  bütün bölgeleri ve her tarafı sarabilecek ve Rusya’yı,tıpkı Yugoslavya ya da  Irak gibi bir   cehenneme çevirebilecek ve bu işten en başta  Ruslar zararlı çıkabileceklerdir.

       Önlem alınmadığı takdirde,özellikle  maddi çıkarlar da sözkonusu edildiğinde,az kültürlü,yoksul ve sıradan insanların ırkçı,dinci ve milliyetçi  saldırılara  yönlendirilmeleri  zor olan şeylerden değildir.Tarihte örneği bol olan milliyetçi  ya da dinci  saldırı,katliam ve gasplar   bu kategorilerdendir. Bugünkü birçok maddi zenginliğin temelinde de, bu tür katliamlar ve yağmalar yoluyla edinilen mülkler ve maddi kaynaklar   yatmaktadır.En çarpıcı örneklerden biri de  1864 yılı ve sonrasında % 99 oranında halkından temizlenmiş ve yağmalanmış olan 1864 yılının Bağımsız Çerkesya’sıdır.


     


       Adıgey Cumhuriyeti’nde ayrımcılık ve oportünizm:


 


       AC,Rus yerleşimcilere ayrımsız kucak açarken,öte yandan, 1990’larda Maykop’a kadar gelen Stalin sürgünü ve Özbek saldırıları mağduru bir tren dolusu  korunmasız Ahıska (Mesheti) Türkü,söylendiğine göre,çocukların feryatları ve yalvarmaları seyredilerek,Maykop tren garından alelacele ve  utanç verici bir biçimde, gerisin geri gönderilebilmiştir.Yani ortada bir çifte standart ve negatif (zayıfın aleyhine) bir ayrımcılık vardır.Bu bakımdan,sadece ırkçı  Rus ile değil,onunla işbirliği içindeki  çirkin ve kişiliksiz  (oportünist) Adıgey bürokratları  ile de mücadele edilmelidir.Hazret Ş’ovmen’in böylesine bürokratlardan neler çektiğini öğrenmek için veda mesajını bir okumak yeterlidir (Hazret Şovmen'in Veda Mesajı,internet).


      1992’de Tahtamukay’da,bir grup ziyareti sırasında, “Sibirya ve Kazakistan’dan getirilen”,ama iş yeri,yakındaki Krasnodar kentinde olan bazı  Rus yerleşimciler için,geniş Krasnodar topraklarında değil de, “Tahtamukay rayonunda  konutlar inşa etmekte olduklarını” rayon başkanı Nikolay Demçuk'un  karşılama brifingindeki konuşmasından öğrenmiş,bir köylüye "Rayon başkanını beğeniyor musunuz?" (Район тхьаматэр шъуик1аса?) diye sormuştum. Köylü de, “İstemiyoruz,Rusları getirip rayonumuza yerleştiriyor”  (Tыфaеп,урысхэр районым къырeщэх) diye yakınmıştı.Görüştüğüm AC Meclisi Başkanı Adam Tliuj da (Л1ы1ужъу Адам;şimdi RF Devlet Başkanının Rostov'daki 'Güney Federal Okrugu' temsilcisinin AC'deki müfetişidir)  “Adıge olmayanlara  oturma izni verilmediğini,Tahtamukay’daki  yerleşmelerin  de  durdurulduğunu,ama   yasa dışı yollardan yapılan yerleşmeler olduğunu" (Хабзэм къыдырауахьэу къет1ысхьах) söylemişti (Sorduğum güvenilir ve demokrat olan bir kültürlü bayan da,"Burada yönetimin izni olmadan  kuş bile uçmaz,kimse de bu topraklara yerleşemez.Söylenene aldanma,herşeyi bilerek yapıyorlar" demişti.Bu da AC'de sömürge tipi bir kolonizasyon politikası uygulandığını,yerel yönetimin de bu işte sorumluluk yüklenmiş olduğunu işaret ediyordu.Bunları o zamanlar,ilişkilere zarar verebilir ve daha kötü gelişmelere neden olabilir kaygısıyla,açık açık yazmamıştım,ama ,gerekli gördüğüm kişilere sözlü olarak anlatmaktan da kaçınmamıştım.Bir tek Maykop'taki bir dönüşçü,özel olarak, "Maykop'a yerleştirilen Ruslar politik" demekle yetinmişti.Yazdıklarımın ve kaygılandıklarımın hemen hepsi,maalesef zaman içinde aynen gerçekleşmiştir).

      Ama,yasa dışı yolların çoktan aşılmış olduğu,ikircikli davranıldığı,155.400 yerleşimci olayının gizlenmeye  çalışıldığı,on yıl sonra ortaya çıkmış,dönüşçülerimiz ise,bu konuda hiç de  iyi bir sınav vermemişler,gelişmelerden Diaspora'yı haberdar etmemişlerdir.Kötü gelişmeler gizlenerek değil,sergilenerek ve deşifre edilerek önlenebilir.

       Getirilen  bu  yeni nüfus sayesinde, çoğunluğu  garantilenen    Slaviyan (Rus) nüfus, ”Slaviyanlar Birliği” tarafından kışkırtılıyor, ”Çoğunluktaki Rusların azınlıktaki Adıgeler tarafından yönetilmekte oldukları” gibisine ırkçı  iddialar piyasaya sürülüyordu.Aslında, ortada ,çirkin bir  “tezgah" vardı.

        RF’de bugün,Vladimir PUTİN öncülüğünde  “yurttaşlığa dayanan demokratik bir toplumun oluşturulmasına”  çalışıldığı iddiaları vardır.Dileriz gerçekleşir. Gerçekleşebilirse, Adıgeler’in,bütün bölgesel toplulukların,RF halkının ve herhalde her demokrat kişinin  isteyebileceği şey  de, bu olmalıdır (bk. "Jineps, Eylül 2006 Ek:1”;Adıge Halk Kongresi’nin 21 Mayıs 2006 günlü tarihsel kararının Türkçe çevirisi,s.23).


 


     Rayonlar ve Etnik Yapı:


 


     Tahtamukay rayonu


 


     Adıgey Cumhuriyeti’nin kuzeybatısında,Kuban Irmağı solunda bulunan Tahtamukay  rayonunda (Тэхъутэмыкъуай;eski adı “Oktyabrski rayonu”)  Rus nüfus  yanında, Şapsığ ( yerleşim:Afıpsıp,Pseytuk,Penehes, Haştuk),Natuhay (Нэтхъуай;1 yerleşim:Natuhay)  ve Bjeduğlar  da (4 yerleşim:Tahtamukay, Bjıhakoyaç,Bjıhakoyej,Kozet) yaşamaktadırlar.Rayon merkezi Tahtamukay  beldesidir (5.117 nüf.).Yüzölçümü 440 km.kare,rayon nüfusu 65.474’tür (2002).


      Rayonun iki  belde (kent) tipi yerleşimi vardır:Yablonovsk  (Кощхьабл) ve Enem (Инэм).Okrug  (bucak) birimleri  de,Afıpsıp,Kozet,Şındjıy,Bjıhakoyej,Tahtamukay’dır.


      Şapsığlar,aradaki kuzey-güney doğrultulu eski Rus yerleştirme koridorunun batısına,Bjeduğlar da doğusuna yerleşmişlerdir.Anapa yakınındaki  Natuhay kökenli Hatramtuk  (Хьатрамтыку) köyü de Anapa yakınındaki  yerinden kaldırılarak, 1924’te, Natuhay köyü adı altında Tahtamukay rayonunun   Bjeduğ yöresine yerleştirilmiştir. Geçmişte stratejik nedenlerle Adıge nüfusundan arındırılmış olan şimdiki Şapsığ ve Bjeduğ yöreleri arasındaki Krasnodar-Novorossiysk  kara ve demiryolu hattı (eski stratejik Rus koridoru) üzerinde Yablonovsk  (25.063) ve Enem  (17.654)  gibi Rus-Adıge karma nüfuslu beldeler   vardır.Bu son dönemde,bu iki  beldeye  yönelik  Adıge köylü göçleri   yoğunlaşmış, yeni semt ve yerleşimler oluşmaya başladığı bildirilmektedir.AC’nde Krasnodar-Novorossiysk kara ve demiryolu dışında gelişmiş otoyollar yoktur.


     Bir proje olarak,Krasnodar’dan Maykop’a,Maykop’tan  da Karadeniz kıyısındaki Şapsığlar’ın  yaşadığı  Ş’açe (Soçi)  metropoliten alanında,Ş’açe’nin 10 km.kuzeyindeki “Tığemıps”  (Тыгъэмыпс ;Rusça Dagomıs) limanına uzanacak ve Adıge bölgesi ile yakın çevresini de kucaklayacak ve Ş’açe (Soçi)  metropoliten alanı ile  ekonomik ve turistik bir bütünlük oluşturacak olan    yeni  bir otoyol yapılması konusunda RF Devlet Başkanı Vladimir Putin’in destek  sözü verdiği  bilinmektedir.2014 Kış Olimpiyatlarının Ş’açe’de yapılacak olması,Maykop Havalimanının genişletilmesini ve sözkonusu otoyol yapımının,dahası AC’nin güneydeki Maykop rayonunu kapsayacak geniş bir turistik dağ yolları ve tesisleri yapımının da tamamlanmasını zorunlu hale getirmiştir.


     Ünlü şair Kırımız Jane (1919-1983)Tahtamukay  yöresinden olup Afıpsıp köyü doğumludur. AC’nin ikinci  Devlet Başkanı Hazret Ş'ovmen de (d.1937,Afıpsıp) bu yöredendir.


 


    Tevçoj rayonu


 


    Doğudaki komşu Tevçejski (Tevçoj/Тэуцожъ) rayonu Bjeduğ nüfusludur (toplam 13 yerleşim:Askalay,Djedjehabl,Ğobekuay,Kunçıkohabl,Tlevstenhabl,Neşükuay (Нэшъукъуай),Veçepşıy,Ponejıkuay,Pçıhatlıkuay,Tığurığoy,Tevyehabl,Hatlekuay,


Şıncıy).Ayrıca yeni oluşmuş küçük yerleşimler de vardır.Rayonun yüzölçümü 710 km.kare,nüfusu 19.951’dir,Adıgeysk (Адыгэкъалэ) kentinin 12.209  nüfusu dahil,toplam rayon nüfusu 32.160’dır (2002).Rayonun tek beldesi  ise Tlevstenhabl’dır . (Лъэустэнхьaбл;4.961).Okrugları ise, Askalay,Djedjehabl, Ğobekuay,Pçıhal’ıkuay (Пчыхьал1ыкъуай),Ponejıkuay,Veçepşıy (Очэпщый).


      Adıgeysk  (Адыгэкъалэ) kenti (eski adı “Tevçejsk”;12.2 09)  Bjeduğ nüfusludur.Bu kent,köyleri Krasnodar Barajı suları altında kalan 8 Adıge köyü (Yedepsıqoyezh,Yedepsıqoyaçv,Laxhşıquay, Leninehabl,Neçerezıy,Qezeneqoyezh,Qezeneqoyaçv,Şebenehabl) köylüleri için bir işçi kenti olmak üzere 27 Temmuz 1976 tarihli bir kararla kurulmuş,ama yerinde istihdam amacıyla Moskova’dan gönderilen paranın tamamı,o zamanlar bir üst yönetim birimi olan  Krasnodar Kray yönetimi  tarafından bloke edilip “başka  amaçlar için kullanıldığından”  bu eski köylüler,hak etmedikleri halde,yıllardan beri,hergün,uzaktaki Krasnodar kentine servis arabalarıyla gidip gelerek çalışmak  zorunda bırakılmışlardır.


     “Pşı-vork zav” (Derebeyleri ile Savaş) adlı, yoksul köylülerin Rus ordusunca da desteklenen derebeylerine karşı verdiği mücadeleyi anlatan şiirsel destanı ile ünlü büyük Adıge halk ozanı Tevçoj Tsığo (1855-1940);öykü ve roman yazarı müteveffa Hazret Aşın,(ki,”Hasit’u” – “İki Tarla”  adlı uzun öyküsü “Bir Avuç Toprak” adıyla ve sonu özetlenerek tarafımdan Türkçeye çevrilmiştir,’Kafkasya KD’,sayı 19-25) ; edebiyat bilimcisi ve eleştirmen Kazbek Şeş’e (uzun bir  eleştiri yazısı tarafımdan çevrilerek yayınlanmıştır,aynı dergi,sayı 44); yazar,edebiyat bilimcisi, eleştirmen, Nartlar ve Adıge kahramanlık destanları üzerine çalışmaları bulunan bilge kişi Abu Şhalaho  da bu yöredendir (Kahramanlık üzerine bazı öyküleri  “Kuban Kahramanları” adı altında Türkçeleştirilmiştir).


    Bu yörede,1955’te Adıgeysk kenti ile Neçerezıy köyü arasındaki yerlerde  milat öncesine ait Adıge (Meot/Мыут1)  yazılı tabletleri kitaplığı bulunmuştur (Ayrıca bk.Necmettin Karaerkek,”Yazı”,Nart dergisi,sayı 44,s.22-24).


 


Krasnogvardeysk rayonu


 


     Daha doğuda,Laba Irmağı solunda K’emguy (К1эмгуй;2 yerleşim:Ademıy, Djambeçıy), Hatukay (Хьатикъуай;1 yerleşim: Hatikuay),Bjeduğ (1 yerleşim: Bjeduğhabl)  ve Kuban Kabartaylılar (1 yerleşim: Vılap ) yanında  Rusların da yaşadığı  Krasnogvardeyski  rayonunda Milat (4.500 yıl) öncesine ait Adıge kent yerleşimi kalıntıları bulunmuştur.Rayon merkezi Krasnogvardeysk (9.065)  beldesidir.Rayonun yüzölçümü 700 km.kare,nüfusu 31.536’dır. Okrugları:


Beloselski,Bolşesidorovski,Hatikuay,Krasnogvardeyski,Sadovıy,Vılap,Yelenovski.


      Adıge Nart destanının derlenmesi,incelenmesi ve tanıtılmasında büyük emeği geçen dilbilimci ve bilge kişi Asker Hadeğal (doğ.1922,Hatikuay) bu yöredendir, Hadeğal ünlü bir şair,yazar ve araştırmacıdır da (A.Hadeğal’ın Nartlar adlı bilimsel yazısının Türkçe çevirisi Jineps gazetesinin 20.sayısında başlatılmış olup yayını sürmektedir).Ayrıca ünlü yazar,araştırmacı ve eleştirmen Dmitriy Kestan (1912-85) da bu yöreden olup Bjeduğhabl köyü doğumludur.AC’nin yeni Devlet Başkanı Aslançerıy THAK’ŞIN da (d.1947)  Vılap (Улап) köyü doğumludur.


 


      Şevgen rayonu


 


      Laba Irmağı boyunda güneye doğru Şovgenovski  (Şevdjen; Шэуджэн) rayonu K’emguy (4 yerleşim: Djırakıy, Kabehabl, Pşıjıhabl,Hatığujıkuay), Abadzeh (1 yerleşim: Hakurınehabl) ve Mamhığ (1 yerleşim:Mamxığ) nüfusludur.Hakurınehabl (Хьакурнэхьабл)  köyünde doğup ABD’nin Paterson kentinde, sürgünde ölen ünlü edebiyat bilimcisi,araştırmacı,Adıge folkloru ve Nartlar üzerine geniş derlemeleri bulunan bilge kişi Şaban K’ube  (К1убэ Шэбан;1890-1974) bu yöredendir.Rayon merkezi  Hakurınehabl (3.828)  beldesidir.Rayonun yüzölçümü 530 km.kare,nüfusu 16.388’dir. Okrugları: Djıraqıy (Cırakıy), Dukmanovski,Hakurınehabl,Hatığıjıkuay,Mamhığ,Zarevski.


 


       Koşhabl rayonu


 


       En güneyde Kuban Kabartay (3 yerleşim: Koşhabl, Leşepsın, Fedz), K’emguy (1 yerleşim:Haç’emzıy) ve Yegerukay (1 yerleşim:Yedjerıquay) nüfusun ve Ruslar’ın da yoğun olduğu Koşehablski (Koşhabl) rayonu bulunur.Rayon merkezi Koşhabl ‘de (Кощхьабл;7.309) Adıgey Devlet Üniversitesi’nin bir kolu bulunmaktadır.Rayonun yüzölçümü 607 km.kare,nüfusu 29.766’dır. Okrugları: Leşepsın ya da Blaçepsın,Dmitriyevski,İgnatiyevski,Fedz ya da Hodz,Koşhabl, Mayski,Natırbovski (Natırbıy), Volnenski, Yedjerıkuay.


      Adıge edebiyat dilinin kurucusu, “Nasıpım yığogu” (Mutluluk Yolu) adlı, ilk bölümünde,bir Adıge köyünde  demokratik bir yaşama doğru atılan  adımları ; ikinci bölümünde de kolektivizasyona (kolhozlaştırmaya) geçilmesi sırasında  karşılaşılan  zorlukları,bir aşk ekseni etrafında   (Bibolet ile  Nefiset’in aşkı) sergileyen ünlü romanın yazarı,bir bilgin ve bilge kişi olan Tembot  K’eraş (К1эрэщэ Тембот;1902-1988;bk internet)  bu yöreden olup Koşhabl beldesinde doğmuştur (Tembot K’eraş’ın “Şıu zaqu” (Tek Atlı) romanı, ”Şapsığe Pş’aş’e” (Şapsığ Kızı) adlı uzun öyküsü de “Çerkes Kızı Gulez” adıyla Türkçeleştirilmiştir).Ayrıca Tembot Keraş’ın kızı müteveffa Zeynep K’eraş da ünlü bir Adıge dilbilimcisi idi ve kendisinden değerli çalışmalar kalmıştır.


      Tembot K’eraş’ın çabaları sonucu, günümüzün Adıge edebiyat dili,K’emguy lehçesi temelinden  oluşmuş ve gelişmiştir.AC’nin ilk  Devlet Başkanı Aslan CARIME de (d.1939) Yedjerıquay köyü doğumludur.


      


       Giaginski rayonu


 


       Bu son iki rayonun batısındaki Giaginski (Djadje/Джaджэ) rayonundaki Adıgeler 1880’lerde Türkiye’ye göç ettirilmiş,bir kısmı da,1864’ten sonra cangıla dönüşen ve  sonunda yeniden sivil yerleşime   açılan Karadeniz kıyısındaki eski toprakları  olan Şapsığya’ya geri dönmüş ve orada,günümüzdeki Karadeniz kıyısı  Şapsığ toplumu”nun  oluşumuna katılmıştır (Şapığ dönüşüne,Rus yerleşimcilere model tarımı göstermeleri.Rayon merkezi Giaginsk (Djadje;15.160) beldesidir.Rayonun yüzölçümü 790 km.kare,nüfusu 33.458’dir.Okrugları:Ayrumovski,Dondukovski (Hacemıkohabl),Giaginski (Djadje),Kelemerski,Sergiyevski.


      Rayonda bir şeker fabrikası da vardır.


 


Maykop kenti ve Adıge Halk Kongresi’nin  21 Mayıs  2006 tarihli kararı:


 


       Güneydeki başkent Maykop (Mıyequape/Мыекъуапэ; 156.931 nüfus), Rus ve Adıge  karma nüfusludur.Ayrıca bir Ermeni azınlığı da vardır.Son dönemde,köyden kente göç nedeniyle,Maykop’ta, Adıge sayısı  giderek çoğalmaktadır. Maykop kentsel alanı içinde,1999’da, Sırbistan’ın Kosova bölgesinden getirilen Abadzehler’in yerleştirildiği  Mafehable adlı küçük bir köy kurulmuştur. Maykop kenti ile  kentsel alanında   Rus nüfus çoğunluğu  bulunduğundan, meydan, cadde ve sokaklar,bölge dışı,yani ulusal olmayan  adlar taşıyordu.

     Ancak,Adıgey Cumhuriyeti ile Adıge varlığını tehdit etmeye başlayan milliyetçi-yayılmacı Slaviyan dalgası karşısında  harekete geçen ve  konuyu görüşmek  üzere,21 Mayıs 2006’da toplanan Adıge Ulusunun en temel (kurucu) örgütlenmesi olan Adıge Halk Kongresi,”Adıge dilini ve  kültürünü gelecekte de yaşatma isteğini” vurgulamış;Adıgey Cumhuriyeti’nin hukuksal devlet yapısını değiştirme içerikli bir referandum düzenleme yetkisinin,Adıgeler dışıdaki etnik kökenlileri de kapsamak üzere tüm Adıgey nüfusuna ait bir hak olmadığını,bu hakkın sadece etnik Adıge  halkına ait bir hak olduğunu;Adıge olmayanların da oy kullanacağı ve Adıgey Cumhuriyeti’nin geleceğini belirleyecek  bir referanduma gidilmesi durumunda,böylesine bir referandumu etnik Adıgeler’in  kabul etmeyeceğini ve referanduma katılmayacağını  vurgulayarak; bu talebin  Anayasal bir temele oturtularak kalıcılaştırılmasını; ayrıca Adıge varlığını ve Adıgey Cumhuriyet’inin geleceğini  güvence altına alan bir Anayasa değişikliği  yapılmasını  Adıgey Cumhuriyeti Devlet  Meclisi-Khase’den; Maykop’un meydan ve cadde adlarının  Adıgey Cumhuriyeti’nin özelliğine yaraşır   bir biçimde düzenlenmesini  de Maykop kent meclisi ile kent yönetiminden  talep etmiştir (bk.23.05.2006 günlü “Адыгэ макъ” gazetesi;Türkçe tam bir çevirisi için  de bk. “Jineps” gazetesi,'Eylül 2006 Ek:1’,İstanbul).

 


       Maykop,müzeler,sanat çılar ve yazarlar kenti


      


        Adıgey dışı doğumlu olup “Bziyko Savaşı” ve “Şhalmıjö” (Шъхьалмыжъо;Türkçesi “Taşdeğirmen”) gibi  romanların da yazarı olan ünlü şair, yazar ve bilge kişi İshak Meşbaş da (doğ.1931,Şhaşefıj köyü,Uspensk rayonu,Krasnodar Kray) Maykop’ta yaşamaktadır.


        Bu arada,“Koç’as”  (Къок1ас) adlı dört perdelik dramın (Türkçesi için bk.”Kafkasya KD” ,sayı 21-26,Ankara,1969-1970) yazarı  İbrahim Tsey  (1890-1936;bk.internet),Ahmed Hatko (1901-1937),Murat Perenıko (1912-1970),Asker Yevtıh,Yusuf Tlevsten,Hüseyin Andruhay,His Dıhu,Şamsuddin Hut,Yunıs Tharkoho,Pşımaf Koşbay,Kadırbeç Kumpıl,His Şhapleko (1918-1982),Kasım Meretıko,Hamid Beretar (d.1931) ve daha başkaları da anımsanmalıdır.


        Bütün bu sayılanlar,küçücük bir Adıge nüfusunun  bu unutturulmuş yoksul -kırsal yöreyi,sanatsal ve kültürel alanlarda da,1860’larda, bataklıkları kurutup sağlıklı ve bereketli bir yaşam alanı haline getiren becerikli ve çalışkan dedeleri gibi ya da  4.500 yıl,dahası 5.500 yıl öncesinin kentler kuran yetenekli ataları gibi,yeniden   ne denli bereketli bir ‘kültür bahçesi’ne  dönüştürmüş olduklarını göstermekte,ama  bir avuç  ekstremist (aşırı milliyetçi) Rus,dünya kültürü bakımından da bir örnek ve övünç kaynağı oluşturan bütün bu güzellikleri,bayağı,gerici,ırkçı ve yağmacı histerilerle,tıpkı 1864'te Adıgey'e,1865’te de Hak’uçlara uyguladıkları vahşet  benzeri  bir yöntemle (bk.“Hak’uç”,internet), toprağa gömmeye kalkışmışlardı (Bu kişilerin düzenledikleri  Maykop’taki 4 kasım 2006 aşırı  milliyetçi (faşist)  Rus yürüyüşüne demokrat Ruslar  destek vermemişlerdir ( bk."Jineps” gazetesi, Aralık, 2006).Demokrat Ruslar her zaman için Adıgelerin demokratik istek ve kazanımlarını desteklemişlerdir.


    Maykop’ta kazısı yapılan Veş’ade (Ошъадэ) adlı yığma mezardan (kurgan)  MÖ III.binyılına ait  taş ve altından yapılma,Dünya kültür ve arkeolojisinde seçkin bir yer tutan 4.500 yıllık heykel ve eşyalar çıkarılmıştır.Ayrıca bu yerde bulunan Maykop Taşı üzerindeki bir krokiden 3.300 yıl önce,şimdiki Maykop yerinde bir Meot (Adıge) kenti bulunduğu da anlaşılmıştır.Şu durumda Maykop’un (Mıyequape) en azından 3.300 yıllık bir kentsel tarihi vardır. Adıgey’de henüz kazısı yapılmamış 10.000  (eski Çerkesya toprakları tamamında ise 50 bin) dolayında yığma mezar (1уашъхьэ;höyük),eski kale kalıntısı,ören yeri,vb bulunmaktadır.Bu da geçmişteki ekonomik kriz  ve dış saldırılar nedeniyle yıkılmış olan Adıge kentsel uygarlığının ne denli görkemli ve köklü bir temele dayanmış olduğu gerçeğini göstermektedir.


        Maykop’taki Rus  nüfusun  önemli bir kesimi emeklidir (Adıgey’deki emekli nüfus,Adıge kökenli toplam nüfusun 20 bin kadar üzerine çıkarak,1998’de 128 bine ulaşmıştı,2008'de 117.9 bine düşmüştür).


 


       Güneydeki tarihi ve turistik  Mıyequape (Maykop) rayonu


       


       En güneyde,3.730 km.kare yüzölçümlü ve 58.485  nüfuslu dağlık Maykopski (Mıyeqope) rayonu bulunur.Rayon topraklarında,1864 öncesinde, cesaretleriyle ünlenmiş Abadzehler (Абдзахэхэр) yaşıyorlardı.İki beldesi  vardır:Kamennomostski  (2002’de 7.580;1989’da 8.292)  ve Tulski. Okrugları: Abadzehski  (Абдзэхэхьаблэ),Dahovski  (Дахъо ya da Асрэтхьаблэ), Krasnooktyabrski,Krasnoulski,Kujorski,Pobedenski,Timiyazevski.


Rayonda tarım toprağı az,sanayi gelişmemiş ve istihdam (iş verme) olanağı da kısıtlı olduğundan işsiz  nüfus,benzeri yerlerde olduğu gibi, sanayi merkezlerine göç etmektedir.

    Rayon merkezi Tulskiy (10.502) beldesidir.En güneyde 3.238 m yükseklikteki Çuguş (Ç’ığuş';Ч1ыгъушъ) doruğu bulunur.Kamennomostki yakınında M.Ö.III.binyıldan kalma (4.500 yıllık) Maykop  “Meşoko” ( Мышъэкъо) kültürü kalıntıları,eski Abadzeh Köle (Esir) Pazarı yeri,Hamışki (Хьамыщк1эй ; Хъымыщк1эй) köyü yakınlarında “Hörgüçlü Yaban Öküzü Parkı”,Guzerıpl  (Гъoзэрыплъ) köyünde “Kafkas Doğa Koruma Alanı Müzesi”, “Leğo-Naqe” (Lago-Naki) yaylası,Avl (Aулъ) ve Huko tepeleri arasında  güzel manzaralı Huko Gölü  bulunur.Leğo-Naqe Yaylası 165 km.kare genişliğinde bir yöredir,kalıcı karları ile çok sayıda akarsuyu besler,yazın eteklerindeki çayırlarda hayvanlar otlatılır,arı kovanları yayılır.Berrak akarsularında ve küçük göllerinde alabalık avlanır.Aziş Yer altı Mağaraları Kompleksi (Adıgece:Джынэ ун;Cin Evi), 1.520 m yükseklikte,bir eşi sadece İsviçre’de bulunan,oksijen oranı % 38 olan,hasta ve turistlerin rağbet ettiği bir yerdir.Ancak Leğo-Naqe,1994’te,AC Devlet Başkanı tarafından “Kafkas Doğa (Biyosfer) Koruma Alanı”’na bırakılmıştır.Bunu fırsat sayan  Krasnodar Kray yönetimi de,Leğo-Naqe’yi AC'den koparmaya ve buraları Adıgelere kapatmaya kalkışmıştır (bk.Nefiset Hut, ”Leğo-Naqe yaylalarının gerçek sahibi kimdir?”,Jineps,sayı 21).

     Tarım ve Turizm:


    Adıgey’de,güneydeki dağlık Maykopski rayonu dışında,kuzeyde kalan  toprağın hemen tamamına yakını tarıma elverişli olup sulama ile mısır,buğday,ayçiçeği,şeker pancarı, kenevir, tütün,çay, kavun, patates ve sebze yetiştirilir.Meyve bahçeleri ile dağ eteklerindeki bağlar  da geniş bir yer tutar.Kuban Irmağı boyunda  pazara yönelik bahçecilik yapılır,domates,salatalık,biber,vd yetiştirilir.Esans elde edilen Kırım Gülü ve lavanta başta olmak üzere çiçek,bölgenin özel ürünüdür.


      Hayvancılık ve arıcılık yanında berrak akarsu ve göllerinde alabalık avlanır.Yaban yaşamı (hayvan varlığı) koruma altına alınmıştır.Özellikle dağlık güney bölgesi bir tatil,atlı gezinti, dağcılık,yaya yürüyüşleri, kampçılık,kayak ,su sporları (rafting),kültür ve sağlık (tedavi) merkezi durumundadır. Çarpıcı güzellikteki bir doğa,yazları serin,kışları sissiz,kuru ve güneşli bir iklim,şifalı suları ve bol oksijeni  ile buraları, Adıgey’in gelecekteki turistik zenginlik kaynaklarını oluşturmaktadır.Ayrıca yer yer tarih öncesinin dolmen (yisp vıne/исп унэ) kültürü kalıntıları ve kazı bekleyen çok sayıda (binlerce) yığma mezar da bulunmaktadır.Buralardaki Rus ve Kazak yerleşimciler,Adıgelerle eskiden beri bir arada yaşayan,Adıge Ermenileri gibi barışçı ve cana yakın  kişilerdir.


      Güney bölümünde değerli kereste  elde edilir.Bu dağlık yöre konutlarının bir bölümüne  su ve doğal gaz  bağlanmıştı. Yeni Aslan Thak'uşın yönetimi eksikleri  tamamlaya çalışmaktadır.


 


      Maykop kenti ve çevresi:


 


      Maykop yakınlarında zengin petrol ve doğal gaz yatakları vardır.Koşhabl rayonunda da değerli seramik toprağı bulunur.Ayrıca Maykop kenti,kaplıcaları,mineral suları,doğal güzelliği, kışları sissiz, kuru ve güneşli havası ile hastaların ve emeklilerin rağbet ettiği bir sağlık ve dinlenme merkezidir.Ancak bir ekstremist  (milliyetçi) azınlığın yarattığı huzursuzluklar nedeniyle,geçmişte sıkıntılı durumlar yaşanmıştır.Bu tür sorunlara çözüm,her ulusal bölgede olduğu gibi,kuşkusuz,yeni nüfus alınırken daha dikkatli davranmak,konukların ev sahibini (Adıge kimliğini) bastırmasına   meydan vermemek, en başta da,gerdan kıran değil,kişilikli  ve dik durmasını bilen sağlam bir demokratik yönetim oluşturmaktır.Devletin buna hakkı ve yetkisi olmalıdır.


     Maykop ve çevresi,ayrıca  bir  hafif sanayi merkezidir.


     Maykop’ta Türkiye’den gidip yerleşmiş bazı  Adıgeler (Çerkesler),ayrıca öğrenim için gitmiş Türkiyeli öğrenciler de vardır.


    


     Maykop adının kökeni:


 


     Maykop (Mıyequape) adı “Mıyeqo-pe” (Мыекъо-пэ;Mıyeqo -önü) adından gelme olup;güneyde Abadzehskaya köyünden başlayan,kuzeyde de şimdiki Maykop kentinin bulunduğu  yere kadar uzanan Belaya Irmağı (Шъхьагуащэ/Şhaguaşe)  vadisine Adıgeler  "Mыекъо к1эй" ya da "Мыекъо хъуатэ" (Mıyeqo/Mıyeko vadisi) diyorlardı.Maykop,Mıyeko vadisinin sona erdiği ya da bu  vadinin ovaya açıldığı ve Adıgeler’den  temizlenmiş olan bir yerde,1857’de bir Rus  askeri kalesi olarak kurulmuş, sonradan da (1870’de) kent olmuştur (Maykop, ”Mıyequape” sözcüğünün başka bir  söyleniş biçimidir.Yineleyelim,Adıgeler,güneyde  Şhaguaşe Irmağı boyunda bulunuan Abadzehskaya köyünden başlayıp,kuzeyde şimdiki Maykop kentine değin uzanan uzun vadiye “Mıyeqo k’ey,Mıyeko huate” (Мыекъо к1эй,Мыекъо хъуатэ)= "Mıyeko vadisi” diyorlardı.Vadinin sona erdiği,yani düzlüğün başladığı yere de “Mıyeqo-yıpe” ya da “Mıyequape”= Mıyeko vadisi önü” diyorlardı (Daha geniş bilgi için bk.Aslanguaş Ş’avko,”Mıyequape/Maykop” adının kökeni,Jineps gazetesi,sayı 19).Ruslar  Mıyequape adının,Adıgece “Mıye” (elma)  sözcüğünden gelme  “Elma vadisi” ,Türk ve Tatarlar  da “May”+ “kop”  (Yağ+çok) = Maykop= "Çok yağ elde edilen vadi" anlamı  taşıdığını öne sürmüşlerdir.

    

   Maykop rayonunda ekonomik durum ve turistik çalışmalar:

 

   Maykop rayonundan değerli kereste elde edilir.Hayvancılık ve mineral suları da vardır.Rayondaki köy ve mezralara en son 2007 yılında doğal gaz verilmesi işi tamamlanmıştır.2014 Ş'açe (Soçi) Kış Olimpiyatları nedeniyle rayonda alt yapı çalışmaları yoğunlaştırılmıştır.Bu bağlamda Dahovskaya (Asrethable) ve Guzeriptl'den Leğo-Naqe'ye uzanan dağ yolları yapılmakta olup yol kenarlarına da irili ufaklı haç'eş (otel) ve dinlenme tesisleri yerleştirilmesi planlanmaktadır.Ayrıca başkent Maykop'tan kıyıdaki Tığemıps (Dagomıs;Soçi)  beldesine uzanacak bir otoyol yapılması da planlanmıştır.Bütün bu işler  Vladimir Putin'in desteğinde sürdürülmektedir.Maykop-Dagomıs  otoyolu tamamlandığında  Karadeniz yeni bir ihracat kapısına ve turistik limana kavuşmuş olacaktır.

 


      Yönetsel,kültürel kurum ve etkinlikler:


 


      Maykop’ta AC Devlet Başkanlığı,AC Devlet Meclisi-Khase (Хасэ),Bakanlar Kurulu, değişik kültürel kurumlar,son dönemde büyük bir atılımda bulunan  Adıgey Devlet Üniversitesi,ikinci bir üniversite olarak  Maykop  Devlet Teknoloji Üniversitesi,birçok fakültesi ile  AC Tembot K’eraş Gumanitar (Sosyal Bilimler Araştırma) Enstitüsü,70 bin müze eşyasının (yapıt/ sauğet/ саугъэт)  sergilendiği Adıge Ulusal Müzesi,Moskova'daki Doğu Halkları Müzesi’nin bir bölümü olarak  da Kuzey Kafkasya Müzesi vardır.AC’de   8’i devlet,23’ü de yerel  düzeyde olmak üzere toplam 31 müze bulunmaktadır.Adıgey müzeleri dünyaca bilinen birinci sınıf  müzelerden  sayılmaktadır.Bu arada Almir ABREG'in ünlü bir müzecilik uzmanı,Aslan TEV'in de tanınmış bir arkeoloji uzmanı olduğunu belirtmeliyiz.

     AC’de 4 tiyatro,Adıgece ve Rusça Radyo-Tv yayınları,folklor ekipleri,vb bulunmakta,resmi diller olan Rus ve Adıge dillerinde devletçe birer günlük gazete (Adıgece:Adıge maq/Адыгэ макъ),bir edebiyat (Zeqoşnığ/Зэкъошныгъ),bir de çocuk  dergisi (Jöğobın/Жъогъобын) yayınlanmaktadır.Ancak bunlar sınırlı ve dar bir kitleye hitap eden yöresel yayınlardır (Radyo ve televizyon yayını ise,sık sık yayın saatleri  değiştirilmek,yani şaşırtma yapılmak üzere,çok kısıtlı olarak,adeta yaz yağmuru çiselemesi gibi verilmektedir).

       Cumhuriyette,Rus ve Adıge dillerinde konuşanların “siyasi temsil eşitliği ilkesine  (paritet) dayanan”   bir  yönetim  anlayışı vardır.


 


      Adıgece eğitimi sorunu:


      Rusya'da Sovyetler'den önce de Adıgece eğitim vardı,dahası Türkiye'den gitme öğretmenler şimdiki Adıgey ve Kabardiya'da Adıgece eğitim sunan okullar açmışlardı.O zamanlar Adıgece Arap harfleriyle yazılıyordu.

      Sovyetler döneminde,1920'de Arap harfleriyle resmen Adıgece okul eğitimine başlandı.Lenin döneminde (1920-1924) Adıgece, okullarda,kamu yaşamında ve devlet dairelerinde kullanılıyor,Ruslar da Adıge okullarına yazılıyor ve Adıgece öğreniyorlardı.Bu sayede tutucu Adıgeler bile,bir nebze olsun  yönetime ısınır olmuşlardı.Ünlü dramaturg İbrahim TSEY (bk.internet) 1933'te Adıge Tiyatro Okulu'nu kuruyor ve onun önderliğinde köylerde Adıgece tiyatro temsilleri veriliyor,büyük bir ilgiyle karşılanıyorlardı.Ama Stalin yönetimi (1924-1953) ile birlikte,giderek baskı,terör ve Ruslaştırma faaliyetleri yoğunlaştırılmaya başlandı.Arap harfleri yasaklandı,1927'de Latin,1937'de de Kiril alfabesine geçiş yaptırıldı.

      Giderek Rusluk yüceltilmeye,Rusça dışındaki diller önemsiz ve kıytırık diller olarak sayılmaya başlandı.Din ve geleneklere savaş açıldı, camiler kapatıldı.Direnenler acımsızca cezalandırılmaya başlandı. Küçük dillerin büyük bir dil içinde erimesinin kaçınılmaz olduğu, Sovyetler'de büyük dilin Rusça olduğu,Rusça içinde erimenin ilericilik anlamı taşıdığı,bütün  dillerin zaten tek bir dünya dilinde  birleşeceği,o zamana değin,bir geçiş dili olarak  Rusçanın benimsenmesi gerektiği biçiminde bilim dışı (faşist) görüşler yaygınlaştırılmaya başlandı.

      Stalin'i izleyen Kruşçev ve Brejnev dönemlerinde Ruslaştırma çalışmaları sürdürüldü.Ayrıca Rus nüfus Kazakistan ve Kırgızistan gibi yerlere  devletçe götürülüp yerleştirilmeye başlandı.1959'da Kazakistan'da  Kazak oranı % 29.6'ya düştü,Rus oranı ise % 43.1'e yükseldi,1989'da bile Kazak oranı % 36,Rus oranı  % 42 idi.Yine de Kazaklar ülkelerine ve ulusal kimliklerine sahip çıktılar ve yönetim