Ülkemizin kurucusu, sahibi ve koruyucusu olduklarına kendilerini inandırmış Kemalist elitlerin büyük bir kesiminin “gizli ırkçılar” olduğunu yazıp söylediğimizde karşı çıkanlar, bugün ne düşünüyorlar doğrusu çok merak ediyorum. Özellikle son genel seçimlerden sonra yükselen ırkçı söylem ve eylemler neyi ifade ediyor bakmak gerekli.

Bu konuyu irdelemek istememize neden olan olgu, son günlerde ulusalcı kalem erbabı tarafından, Ethem Bey ve Eşref Sencer Kuşçubaşı gibi Çerkes asıllı tarihi kişilikler bahane edilerek Çerkesler’e yapılan saldırıların artışı olmuştur.

 En son Habertürk kanalında Erol Mütercimler’in “Aynanın Arkası” programında, her zaman olduğu gibi “Çerkes Ethem bahanesi” ile gerçekleştirilen, bir halkı toptan hain ilan eden apaçık ırkçı saldırı dikkat çekici bir zamana rast gelmiştir.

Son genel seçimlerde kendi kimliği ile ortaya çıkarak Baskın Oran ve Ufuk Uras’a desteğini sunan, bir kesim Çerkes aydınının oluşturduğu “Demokratik Çerkes Platformu” ve ”Jineps Gazetesi”nin, Çerkes kimliğini öne çıkararak yaptıkları anti Kemalist ve anti ırkçı, ”Türkiye’nin demokratik birliği”nden yana yayınların kamuoyunda dikkate alınması, saldırının yoğunlaşmasına neden olmuştur.

Birkaç yıl önce hazırlanan, hazırlayıcıları Prof. Oran ve Prof. Kaboğlu’na bölücülük suçlaması ile sorun olan “Azınlık Raporu”na Kafkas Dernekleri Federasyonu ve diğer Çerkes aydınlarının desteği de unutulmamalıdır.

Bu noktada bu ülkenin kısa yakın tarihine şöyle bir göz atmakta yarar vardır:

Osmanlı İmparatorluğu 19.yy.la kadar çok etnikli ve çok dinli bir dünya gücüdür. Bu tarihten başlayarak, Batı da milliyetçilik akımlarının ortaya çıkışı ve imparatorlukların ulus devletler haline dönüştürülmesi projesi içinde, öncelikle Müslüman olmayan unsurlar ve sonra petrol yataklarına sahip Müslüman Araplar, batılı emperyalist devletlerce Osmanlıdan kopartılmaya başlanmıştır.

Aynı yüzyıllarda 13 milyon nüfusa sahip olan Anadolu’ya Balkanlar, Kırım ve Kafkaslardan 5 milyon civarında Müslüman halkın göç ettirildiğini biliyoruz.ve yine biliyoruz ki bu nüfus içinde 2 milyon Çerkes Osmanlının Çarlık Rusyası ile gizli pazarlıkları sonucu Anadoluya sürgün edilerek kritik noktalara yerleştirilmiştir*1.

O günlerden beri tüm Anadolu halkları gibi Çerkesler de sürekli olarak yeni ülkelerinin geleceği için olağan üstü gayret sarf etmişlerdir. Bu mücadelenin başında, bir devrimle Çarlık Rusyası’nı devirip sosyalist bir yönetime geçen Sovyetler Birliği’nin vereceği silah ve altınlar karşılığı şart koştuğu “Çerkes tasfiyesi” Kemalist grup tarafından Ethem bahane edilerek hayata geçirilmiştir. İnönü iktidarında  bu tasfiye Marmara yöresindeki onlarca Çerkes köyünün doğuya sürülmesi ile devam ettirilmiş, Türkiye’nin ilk spor klübü olan BJK’yi kuran Çerkes aydınlarından Mehmet Fetgeri sayesinde iç sürgün zorlukla durdurulmuştur.

Bugün dahi okullarda her Çerkes çocuğu resmi tarihin yalanları ile taciz edilmeye devam edilmektedir.

Bugün Kemalist olmayan hükümetler  bile Çerkesler’i önemsememekte, Kafkasya’daki sıcak sorunlarda (Çeçenya, Osetya, Adıgey ve Abhazya) Çerkes diyasporası devlet ve hükümetçe dizginlenip kandırılmaktadır. Hala kendilerinin kullanıldığını anlayamayan devletin içindeki ve devlete yakın bir takım Çerkes bürokratı da bu politikalara desteğini anlamsızca sürdürmektedir.

Son zamanlarda oldukça yoğunlaşan Çerkes karşıtı yazı ve yayınlarla, sözde Çerkes ihanetini belgeleme zorlaması, devlet içinde tüm avantajlarını kaybetme telaşıyla bilinçsizce  hareket eden ırkçı Kemalistlerin büyük bir hatasıdır. Aynı tehlikeli tavırla davranması muhtemel kimi Çerkes milliyetçileri de, Kurtuluş Savaşı yıllarında Ege ve Anadolu’nun pek çok yerinde Türkler’in bir kesiminin işbirlikçiliğini ve silahlarını bırakıp cepheden kaçan  Türk askerleriyle ilgili belgeleri ortaya dökmeye kalkışırsa -ki bu konuda aklın alamayacağı kadar çok belge mevcuttur*2- ülkede nasıl bir cinnet hali oluşabileceğini düşünmek bile istemiyoruz.

Türk ırkçılığının yarattığı ve son günlerde yükselişe geçen şiddet yanlısı, diğer halkları inkar eden Kürt milliyetçiliğinin tehlikelerini anlatmaya ve atlatmaya çalışırken, bir de Çerkesler’e saldırılmasıyla ortalık iyice bulanacak gibi görünmektedir.

İster istemez şu soruları sormak ve yorumlamak durumunda kalıyoruz:

-Çerkeslere yapılan ulusalcı saldırı, bu ülkeyi bölmeyi Türk ve Kürt milliyetçiliğini kapıştırarak beceremeyeceğini düşünen sömürgeci emperyalizmin Çerkes milliyetçiliğini de devreye sokma planı mıdır?

- Yarın sıra hangi halka gelecektir? Bu ırkçı ve öteleyici hezeyan nereye kadar varacaktır?

- 301 vb. yasalarla aydınların ifade özgürlüğü kısıtlanırken, neden türk halkı dışındaki halkları aşağılayan, yaftalayan, işaretleyen ırkçı bölücü elitler için aynı yasalar uygulanmamaktadır? Kendisi dışında olanları yok saymak ya da aşağılamak, kavramsal olarak “bölmek” olgusunun bizzat kendisi değil midir?

- Aslında burada Çerkesler’i etnik çatışma merkezli bir keşmekeşin içine çekme çabasının yanında başka bir durumla da karşı karşıyayız; bir halkın “vatan haini” olmadığı konusunda kendini ispata zorlanması, salt  “devletin bekasına, algı sınırına ve jargonuna mutlak itaat” üzerinden kendini tanımlamaya zorlanması başlı başına bir ipoteklemedir. 

Çerkes toplumuna kırmızı çizgilerini dayatanların diliyle “hain” olmadığımızı hiçbir zaman ispatlamaya gerek duymayacağız ve toplumumuzun da bu jargon üzerinden tepki geliştirmemesi için elimizden geleni yapacağız. Gereksinim  duydukları, her zaman bir düşman yaratma yetenekleri gelişkin güç odaklarına, bu topraklarda birlikte yaşadığımız halklarla yan yana yanıt vermeyi daha uygun buluyoruz. Biz, toplumumuzun “hain”liğini şovenlerin algı eşikleri ile değil, diğer halkların kardeşlik talepleriyle sınamayı tercih etmekteyiz. Ne pohpohlanarak, sırtımız sıvazlanarak kutsanmayı ne de hainlik damgası yemeyi istemiyoruz.

Farklılıklarımızla yan yana, kardeşçe, barış içinde, insanca ve onurumuzla yaşamı şimdi daha kararlı savunmak zorundayız.

Yalçın Karadaş (Mimar-Jineps Gazetesi Yayın Kurulu Üyesi)

1.1-Türkiye’de nüfus hareketleri, devlet politikaları ve demografik yapı, F.Özbay –B.Yücel Hacettepe üniv.Ankara,2002

1.2-Çerkesler-kafkas sürgünü ve vatansız bırakılan bir halk-, N.Berzeg,chiviyazıları,İst.2006