Son günlerde tüm kuzey Kafkasya ve Dünya, derin bir endişe içerisinde yaşanan gelişmeleri izliyor.

                Osetya’da soykırıma uğrayan, evlerinden yurtlarından canlarından olan, bizim asırlardır aynı bölgede aynı kaderi paylaştığımız kardeşlerimiz, tarifi imkansız bir acı ve yıkım yaşadılar kısa bir süre içerisinde.

Gözünü hırs ve intikam bürümüş bir delinin,halkların başına ne tür belalar açabileceğini bir kez daha gördük.

Eğer Rusya, bu katil ruhlu Amerikan taşeronu işgalcilere çok kısa süre içerisinde tepki vermemiş ve bölgeye müdahale etmemiş olsaydı, şu anda durum çok daha acıklı ve çok daha büyük bir yıkım olurdu Osetya ve hemen sonrasında da Abhazya açısından.

Artık bu mücadelenin askeri aşaması bitti denilebilir.

Şimdi şapkamızı önümüze koyup uzun uzun düşünmemiz ve bu olaydaki zaaflarımıza dair özeleştiri yapmamız gerekir.

Fakat ben diğer bütün meseleleri bir kenara bırakarak, sadece PROPAGANDA ve ENFORMASYON noktasındaki yetersizliğimize yeniden dikkatinizi çekmek istiyorum.

Çünkü son yaşanan olaylar da gösterdi ki bu mesele bizim için hayati bir öneme sahip.

Gazetelerdeki haberleri mail gruplarına aktarmak bu değindiğimiz iki başlığın altını doldurmak için yeterli değildir açıkçası.

Bunu daha önce de birkaç kez yazdık çizdik söyledik.

Bizim çok ciddi manada çalışan, altyapısı hazırlanmış, teknik ihtiyaçları karşılanmış,uluslar arası boyutta iletişim imkanı olan bir propaganda ve enformasyon merkezine ihtiyacımız var.

Cephelerdeki savaşı askeri güç kazanıyor olsa da,gerçekte mücadele dışınızdaki dünyanın vicdanında meşrulaşıyor.

Günümüz öyle bir dünyadır ki,siz haklı olduğunuzu,masum ve mazlum olduğunuzu anlatamadığınız sürece hiçbir şekilde son kazanan olamıyorsunuz.

Eğer insanların kafalarında ve vicdanlarındaki mevzii kazanamamışsanız, cephede kazandığınız hiçbir şekilde kalıcı olmuyor.

O nedenle bizler, mutlak surette aleyhimize yürütülen dezenformasyonu etkisiz kılacak bir yapı oluşturmak zorundayız.

Kaç kişi biliyor Osetyanın ve Abhazyanın Gürcü toprağı olmadığını ? Kaç kişi biliyor Gürcistanın bu iki halk üzerinde faşist bir baskı ile egemenlik kurmaya  çalıştığını ?

Kaç kişi biliyor Osetya ve Abhazyanın “ayrılıkçı” olmadığını,tam tersine Gürcistanın“işgalci” olduğunu ?

Kaç kişi biliyor ilk saldırının Gürcistan tarafından başlatıldığını ve 2000’e yakın Oset’in yaşamına mal olduğunu. Bu olayda bizler Türkiye gazetelerine bile gerçeği söyletemedik.Her zamanki ezberi tekrar ettiler ısrarla.

Bizler tüm uluslar arası kurumlara,tüm uluslar arası yayın kuruluşlarına, aynı anda aynı mesajı ulaştırabilen,gerektiğinde tepkiye,gerektiğinde desteğe,gerektiğinde bilgiye dönüşebilen bir “ses” ortaya çıkartmak zorundayız.

Bu “ses” aynı zamanda tüm Çerkes dünyasına ulaşabilmelidir gerektiğinde. Aynı anda bir kampanyaya dönüşebilmeli,aynı anda bir protestoya dönüşebilmeli,aynı anda bir çağrıya,bir mesaja dönüşebilmelidir.

Bu yaşadığımızdan ders alarak, üzerinde bir kez daha düşünmek ve en kısa sürede bir ‘propaganda ve enformasyon merkezi’ oluşturmak zorundayız. Bu iş, bütün federasyonlarımızın ortak çalışması ile yapılabilir. Bu iş, profesyonel bir kuruluş ile anlaşarak veya kısmi işbirliği geliştirerek yapılabilir. Bu iş, tüm kurumlar arasında bir iş bölümü ile yapılabilir. Bu iş, tüm camianın ortak destek vereceği yepyeni bir kurum oluşturarak yapılabilir. Bu iş seçeceğiniz 30 tane genç üniversiteliye iş bölümü yaparak,aralarında bir koordinasyon oluşturarak yapılabilir.

Hiçbir şey yapamıyorsak medyayı izleyen profesyonel kuruluşlardan ücreti mukabili hizmet alınarak yapılabilir. Açıkçası kafamda net olarak bir yol ve yöntem yok,fakat kafamda çok net olan şey; Çerkes camiasının mutlaka bu tür bir kuruma ihtiyacı olduğudur.  Dışımızdaki herkes kendi menfaatlerine uygun biçimde bizi tanımlıyor,sorunumuzu tanımlıyor,tarihimizi ve coğrafyamızı tanımlıyor.  Artık onların bizi görmek göstermek istedikleri gibi değil, bizim kendimizi görmek göstermek istediğimiz gibi anlatılmalı meseleler.

Birilerinin kendi menfaatleri çerçevesinde olmasını istedikleri gibi değil,bizim çıkarlarımız çerçevesinde olmasını istediğimiz gibi yön vermeli gelişmelere.En azından bu konuda kayda değer ciddi bir çaba sarf etmeliyiz.

Yukarıda da belirttiğim gibi bir çok eksiğimiz var, fakat hepsinden önce çözümlenmesi gereken acil sorun budur bana göre.

***

Bu savaş bağıra bağıra geliyor senelerdir.

Biz Abhazya ve Osetyaya yardım,ilaç,para,insani ihtiyaç,ve gerektiği anda gönüllü güç gönderebilecek şekilde organize olmuş olmalıydık şimdiye kadar. Dolayısıyla bu eksiklerimizin de ayrıca farkında olmak zorundayız. Fakat bütün bunlar da son aşamada enformasyon ve propagandaya dayanacaktır.

O nedenle gelin daha fazla geç kalmadan ilk ve acil adımı atalım.