ULUSUMUZUN BAŞI SAĞOLSUN 

 

Ben de “ulusumuzun başı sağ olsun, Allah rahmet etsin, Allah taksiratını affetsin” dedim ve amcaoğluyla birlikte gerçekten, edebiyatımızın bu eşsiz kalemi ve duayeninin yerinin doldurulamayacağı konusunda dertleştik.

Onun imzasını taşıyan ve çok değerli bir hatırası olarak kitaplığımı süsleyen “Duneyr Teyatrşş” isimli muhteşem tiyatro eseri bile onun yerinin doldurulamayacağının bir kanıtıdır.

“Nalçik’e gittiğim en son tarih olan 2005 yılı dönüş notlarımda kendisinden şu cümlelerle söz etmiştim: “Basım evi” diye tercüme edebileceğimiz, “Dom Peçat”a uğradım. Kabardey’in yazar ve şairlerinin mekânı. Ayrıca “Oşhamaho” ve “Adıge Psatle” Gazetesi de burada hazırlanıyor. Eski dostlarımdan Yelğar Kâşif’i göremedim. Utıj Boris’in kapısını çaldım, birden beni karşısında görünce şaşırdı, sürpriz oldu, sevindi. Bir yarım saat kadar hasbıhal ettik. Çerkes edebiyatından, sanattan konuştuk. DÇB üyesi olması hasebiyle de diasporadan, Anavatana dönüş, vize konusunda çıkarılan zorluklardan söz ettik. Ancak o da bu duruma esef etmekten başka ellerinden bir şey gelmediğini, Moskova’ya yazdıkları mektuplardan cevap alamadıklarını söylerken mahcup bir edası vardı. 2005 tarihli Oşhamaho’nın sayılarını ve yeni yayınlanmış bir kitabını hediye etti. Bir adet de Kuşha Doğan’a vermemi rica etti. Utıj’ın kalemi gayet güçlü. Özellikle tiyatro eserleri fevkalade. Nalo Zavur’dan sonra ülkenin ikinci Çerkes Edebiyat otoritesi bence.”

Biz de şimdilik onun hakkındaki sözlerimizi, onun bu yazısındaki temennisiyle ve onun umudunu yeşertecek duasına “âmin” diyerek nihayetlendirelim. İlerde Allah nasip

ederse, tiyatrolarından, makalelerinden yapacağımız tercümelerle onu yâd etmeye, onun hatırasını yaşatmaya çalışırız inşallah.