Kan ve gözyaşı yüreğimde biteviye

Acıları kuşanırım bu şiire

Ki bu şiir alıp götürecek

Vahşet dolu günlerin yaşandığı ülkeye.

Ah! Çeçenya, Çeçenim

Masumiyet bahçesinin fidanları

Kevserim

Bir fecir zamanı gün perde perde aralanırken

Acı feryatlar yükseldi Çeçenya'dan

Ve sona

Dalga dalga yayıldı ölüm.

Ölüm ne ki bir kurtuluş

Nasıl anlatsam bilmiyorum

Kelimeler kifayetsiz

Renkler yetersiz

Cihanda yok eşi ve benzeri böylesine bir vahşetin.

Öyle ki

İnsan kılığına girmiş ağzı salyalı çakal sürüleri

Arkalarında leş kargaları

Ülkemin bütün coğrafyasında

Ve her bir karışında kustular bütün kinlerini

Öyle ki

Bir çirkin görüntü sergilendi güllerin binlerce sinde

El değmemiş kızlar ve dahi analar

Karadulların pis kanlarıyla sulandılar

Ya çocuklar

Çocuklar ki

Saklambaç oynarlar gölgesinde mermilerin

Mermiler ki

Kurulmuş can pazarı çığlık üretir ölüm star

Zoraki hicretin pusu kurulmuş yollarında

Kültür ve sanat abidelerim

Şen şakrak şarkılarım

Neşem hüznüm

Bağım bostanım

Ey yeryüzünün efendileri!

Ey insanlık!

Çeçenya da

Mavi dünyamın her köşesinde

Korkunç feryatlar yükselirken

Alevler içinde

Sen neredesin?

Sen neredesin?

Gözü yaşlı bulutlar kan ağlıyor

Sen ağlamıyorsun

Ey sevgili!

Ey benim uyuyan güzelim

Hele siz!