Biz Anadolu toprakları üzerinde yaşayan insanlar her ne kadar kültürel ve etnik  farklılıklarımızı yer yer vurgulasak ta birbirimize fazlasıyla benziyoruz. İfratta ve tefritte sınır tanımaz bir hal aldık

            Nefrette Ogün Samast gibi, sevgide yavrusunu boğan ayı misali. Moda tabirle Ogün OUT, Hrant İN oldu hemen.

            Bu menfur saldırının  tasvip edilir, yenilir yutulur, kabul edilebilir en ufak bir tarafı var mıdır, haşa. Ancak….

            Şimdi son bir haftanın fotoğrafına, birazda başka boyuttan bakmak lazım değil mi? Hrant Dink yaşadığı sürece Ne İsa ya, Ne Musa ya yaranabilmiş bir adamdı, inandıklarını yaşayan, yaşadıklarını anlatan, yalnız yaşayan,(yalnız bırakılmış)  bir adamdı.

            Öldürüldü……

            Tam ifade yerini buldu ; Kör ölür badem gözlü olur, kel olur sırma saçlı olur....

Adam yaşarken üstüne yakıştırılmayan ne kadar meziyet varsa, methiye varsa ardından düzüldü…..Hala da düzülüyor..

Devlet suçlu, Aşırı Milliyetçiler suçlu v.s v.s  şimdi  ifratta ve tefritte sınır tanımayan  mantık yine devrede..

            Ben Türklüğe hakaret etmedim, beraber yaşadığım insanlara hakaret edecek kadar onursuz bir insan değilim diye kameralar önünde ağlayacak kadar samimi, Fransa da bulunduğu sırada Ermeni soykırımı yapılmıştır demeyecek kadar sözünün eri bir adam, mahkeme kapılarında taşlanırken bizim medyamız, müthiş reyting görüntüleri bulmanın sonsuz hazzını yaşıyordu. Devlet sonuna kadar, hukuk devleti olmanın,hukukun üstünlüğünün onurunu yaşıyordu. Şimdi daha 1 hafta öncesine kadar 301 in arkasında duranlar çil yavrusu gibi dağıldı. Bu 301 varlığı da yokluğu da, kepazelik.Bu kanun Avrupa dada var  diyenler şimdi değişebilir diyor. İkiyüzlülükle ilgili son bir haftaya sığan bir sürü örnek verilebilir..

            Temel problem burada işte; İKİ YÜZLÜLÜK

Devlette, medyada, hukukta ve tüm bunların yapıcısı, yorumlayıcısı, uygulayıcısı, muhatabı, bu topraklar üstünde yaşayanların çoğuna  yayılmış ikiyüzlülük..

            Hrant Dink öldüğü anda, yine reyting alacak bir görüntü, haber malzemesi oldu.

            Yazık adamın ayakkabısının altı delikti, zaten çok mütevazı yaşayan biriydi. Yetimhanede büyümüştü…. Başlıklarıyla başlayıp giden bir acitasyon senaryosu..

Ne mütevazılığı beyler, buna yokluk denir, yokluk. Delik ayakkabıyla dolaşmak mütevazilik değildir. 300 ytl yerine 30 Ytl lik sağlam ayakkabı giyebilmektir, mütevazılık.

            Ama bu konu çabuk es geçildi.   Ve yaşarken Hrantı beş paralık adam yerine koymayanlar, hiçbir fikrine ilkesine sahip çıkmayanlar, adamın idealleri için verdiği mücadelede yanında olmayan, kendileri adına, makamları adına, işgal ettikleri koltuklar köşeler demokratlık adına slogan atmaya koyuldular; HEPİMİZ HRANT’IZ, HEPİMİZ ERMENİ.. Hadi  canım sende…..

            Yaşarken herkes yolda bıraksın, kimse destek olmasın, ölünce badem gözlü, sırma saçlı olsun. Buna ikiyüzlülük derler.Ermeniler için en önemli coğrafyalardan biri değil miydi Anadolu. Kaç tane Hrant vardı Anadolu da. Ama kendilerinin yalakalığını yapmayan bir Hrant hiçbir şey ifade etmiyordu. Onlara göre, yaşarken asi, başına buyruk, dengesiz, ne dediği belli olmayan Hrant tı.

             Peki bu adamı yokluk ve sefalet içinde kim öldürdü, öldürdünüz madem niye timsah gözyaşları döküyorsunuz.

  Allah (!) taksiratını affetsin, Sayın Hrant çok mütevazi bir adamdı, altı delik ayakkabı giyerdi, gösteriş olmasın diye…..

Ermeni diasporası, soykırım var diye geçmişine sahip çıkacağına, bu günün değerlerine sahip çıksın. Bu gün, yarının geçmişidir.

Yaşarken  sefalet içinde ölü gibi yaşadı, öldü, krallar gibi gömüldü.

Bu iki yüzlü dünya görüşümüz kaç badem gözlü Hrant çıkaracak bekleyip göreceğiz.