Ama o, başkalarını döneklikle suçlar.

O, her zaman döneklik yapabilir, nereden nereye döndüğünü anlamak zordur.

Ama o, kendine göre uygun bir anda, her yöne dönebilir.

O, fakirlik edebiyatı yapar, ününü bu edebiyat sayesinde kazanmıştır.

Ama o, fakirliği hiç tatmamıştır, fakirleri de sevmez, fakirlerle hiç beraber olmamıştır.

O, demokrat geçinir, öyle gözükür, öyle olduğunu söyler.

Ama o, aslında bir despottur, kendi çıkarına olmayan hiçbir demokratik kuralı tanımaz.

O, halkın yanında olduğunu söyler, halkın oyuna değer verir gözükür.

Ama o, halkın oyu başkasını seçtiğinde öfkelenir, bu oyun anlamlı olmadığını söyler.

O, fikir özgürlüğünden yana olduğunu iddia eder, öyle gözükür.

Ama o, sadece kendi fikirleri için özgürlüğü savunur.

O, savaşa karşı gibi durur, insanları öldürmenin bir ilkellik olduğunu söyler.

Ama o, kendi çıkar ve hileli düzenini korumak için küçük çocukları bile öldürür.

O, kasıtsız da olsa yapılan bir hatayı, kendi çıkarlarına karşı ise hemen cezalandırır.

Ama o, işlediği suçlara mutlaka meşru bir mazeret bulur.

O, insanları tehdit eder, tehditkardır, şantaj yapar, şantajcıdır.

Ama o, bir tehditle karşılaştığında, korkaktır, her şeyi terk eder, çeker gider.

O, bir hırsızdır.

Ama o, her zaman ‘hırsız var’ diye bağırır.

O, dürüstlükten dem vurur, yalan söze karşıyım der.

Ama o, aslında usta bir yalancıdır, bütün hileli tuzaklarını süslü yalanlar  üzerine kurar.

O, soytarılar kullanır, dalkavuklar besler.

Ama o, aslında soytarılar soytarısıdır, dalkavukların  piridir.

O, güçlü olduğunu  yayar, haşmetlidir, öyle sanır, zalimdir, zulmeder.

Ama o, gücünü yitirdiğinde küçülür, alçalır, cüceleşir, zalimlere uşak olur.

O, her zaman ve zemine göre değişen ‘doğrular’ ve ‘yanlışlar’ üretir.

Ama o, dünün doğrusunu yanlış, yanlışını doğru olarak kabullenme yeteneğine sahiptir.

O, her zaman ve zemine göre değişen  sanal ‘tehditler’ ve ‘tehlikeler’ üretir.

Ama o, bu sanal ‘tehditler’ ve ‘tehlikeler’ i gerçekmiş gibi pazarlar, satar ve kazanır.

O, günü yaşar, onun için dün dündür, bu gün başka bir gündür.

Ama o, başkasına bu hakkı vermez, başkası için dün ve bu gün aynı gündür.

O, halkçıdır, öyle yazar, öyle söyler.

Ama o, halkın içinde gözükmez, çünkü halk ona, o da halka benzemez.

O, eşitlikçidir, adaletten yanadır, öyle buyurur.

Ama o, sadece kendisi için eşitlik ve adalet ister.

O, bir ilericidir, dolayısı ile çağdaştır.

Ama o, ilahlardan bahseder, modern bir putperest yani bir pagandır.

O, hayırlar yaptığını, bir hayırsever olduğunu zanneder.

Ama o, daldığı yaygarada azabı hak eder.

Ben onu hemen tanırım.

Çünkü o, kendini hemen ele verir.

Onu sizde tanırsınız, çevrenizde çokça dolaşır durur.

Yeter ki çevrenize biraz dikkatli bakın.

      İ. Şamil Öztürk      19.02.07.