Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Hz. Peygamber (aleyhissalâtu vesselâm)'in şöyle söylediğini işittim:

"Sizden birinizin kapısının önünden bir nehir aksa ve bu nehirde hergün beş kere yıkansa, acaba üzerinde hiç kir kalır mı, ne dersiniz?"  -Bu hal, dediler, onun kirlerinden hiçbir şey bırakmaz!"

Aleyhissalâtu vesselâm:  "İşte bu, beş vakit namazın misalidir. Allah onlar sayesinde bütün hataları siler" buyurdu."

[Buhârî, Mevâkît 6; Müslim, Mesâcid 282, (666); Tirmizî, Emsâl 5, (2872); Nesâî, Salât 7, (1, 231); Muvatta, Sefer 91, (1, 174).]

Sa'd İbnu Ebî Vakkas (radıyallâhu anh) anlatıyor: "İki erkek kardeş vardı. Bunlardan biri öbür kardeşinden kırk gün kadar önce vefat etti. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın yanında bunlardan önce vefat edenin faziletlerinden bahsedildi.

Bunun üzerine Efendimiz (aleyhissalâtu vesselâm):  "Diğeri müslüman değil miydi?" diye sordu.

" Evet, namazı kılıyordu, müslümandı, ve fena da değildi! " dediler. Aleyhissalâtu vesselâm:  "Öldükten sonra, namazının ona ne kazandırdığını biliyor musunuz? Namazın misali, sizden birinin kapısının önünde akan ve her gün içine beş kere girip yıkandığı suyu bol ve tatlı bir nehir gibidir. Bu (nehrin) onun üzerinde kir bıraktığını göremezsiniz. Öyleyse, siz ona namazının neler ulaştırdığını bilemezsiniz."

[Muvatta, Kasru's-Salât 91, (1, 174).]

 

 

Ebû Ümâme (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) ile beraber mescidde idik. O esnada bir adam geldi ve:"Ey Allah'ın Resûlü, ben bir hadd işledim, bana cezasını ver!" dedi. Resûlullah arkasını döndü ve adama cevap vermedi. Adam talebini tekrar etti. Aleyhissalâtu vesselâm yine arkasını döndü ve sükut buyurdu. Derken (namaz vakti girdi ve) namaz kılındı. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) namazdan çıkınca adam yine peşine düştü, ben de adamı takip ettim. Ona ne cevap vereceğini işitmek istiyordum. Efendimiz adama: "Evinden çıkınca abdest almış, abdestini de güzel yapmış mıydın?" buyurdu. O:"Evet ey Allah'ın Resûlü!" dedi. Efendimiz:"Sonra da muminlerle namazı kıldın mı?" diye sordu. Adam:"Evet ey Allah'ın Resûlü!" deyince,

Efendimiz:  " Öyleyse git. Allah Teâlâ hazretleri haddini -veya günahını demişti- affetti " buyurdu."

[Buhârî, Hudûd 27, Müslim, Tevbe 44, 45, (2764, 2765); Ebû Davud, Hudûd 9, (4381).]

Âsım İbnu Süfyân es-Sakafî (radıyallâhu anh)'nin anlattığına göre, bunlar Selâsil gazvesine gitmişler. Fakat fiilen gazveye iştirak edememişlerdi. Bunun üzerine kendilerini Allah yoluna verdiler. Sonra Hz. Muâviye (radıyallâhu anh)'nin yanına döndüler. Hz. Muâviye'nin yanında Ebû Eyyûb el-Ensârî ve Ukbe İbnu Âmir vardı.

Âsım:" Ey Ebû Eyyûb! dedi. Bu sene gazveyi kaçırdık. Bize, (bunun telafisi için bir çare) haber verildi. Buna göre, kim dört mescitte namaz kılarsa, günahları affedilirmiş."

Ebû Eyyûb: " Ey kardeşimin oğlu! dedi. Ben sana bundan daha kolayını haber vereyim. Ben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şu sözünü işittim:

" Kim emredildiği şekilde (mükemmel olarak) abdestini alır, emredildiği şekilde namazını kılarsa, önceden yapmış olduğu (kusurlu) ameli sebebiyle affolunur."

Ey Ukbe! (Resûlullah'ın sözleri) böyleydi değil mi?"

Ukbe: "Evet!" dedi."

[Nesâî, Tahâret 108, (1, 90-91).]

Abdullah İbnu Selmân, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın ashabından birisinden naklediyor: "Hayberin fethedildiği gün bir adam Hz. Peygamber'e gelerek: " Ey Allah'ın Resûlü, bugün ben öyle bir kâr ettim ki böyle bir kârı şu vadi ahalisinden hiçbiri yapmamıştır" dedi.

Efendimiz: " öyle mi?! Neler de kazandın?" diye sordu.

Adam: " Ben alıp satmaya ara vermeden devam ettim. Öyle ki üçyüz okiyye kâr ettim dedi.

Aleyhissalâtu vesselâm efendimiz: " Sana kârların en hayırlısını haber vereyim mi? " diye sordu.

Adam:"O nedir, ey Allah'ın Resûlü, haber ver?" dedi.

Efendimiz : " Farz namazdan sonra, kılacağın iki rekattir."

[Ebû Dâvud, Cihâd 180, (2785).]

Ma'dan İbnu Ebî Talha el-Ya'merî (radıyallâhu anh) anlatıyor:

"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın azadlısı Sevbân (radıyallâhu anh)'a rastladım. Kendisine: " Bana bir amel söyle de onu yapayım. Allah da onun sayesinde beni cennetine koysun" dedim. -Veya şöyle demiştim: "Dedim ki: "..Allah nezdinde en hayırlı ameli bana bildir."

Sevbân sükut etti. Sonra ben tekrar aynı şeyi sordum. O yine sükut etti. Ben üçüncü sefer sordum.

Sonunda dedi ki: " Aynı şeyleri ben de Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a sormuştum. Bana şu cevabı vermişti:

"Çokça secde yapman gerekir. Zîra sen secde ettikçe, her secden sebebiyle Allah dereceni artırır, onun sebebiyle günahını döker."

Ma'dan dedi ki: "Sonra Ebu'd-Derdâ'ya geldim. Aynı şeyi ona da sordum. O da Sevbân'ın bana söylediğinin aynısını söyledi."

[Müslim, Salât 225, 226, (488, 489); Nesâî, Tatbik 81; Tirmizî, Salât 169, (388); İbnu Mâce, İkâmet 201, (1422-1424).]