Türkiye’de ki Kafkas kökenli vatandaşlarımızın sayısı ile ilgili rakamsal bilgiler, son zamanlarda maksatlı olarak çarpıtılarak ve neredeyse Çerkesleri yok sayacak seviyede gösterilme gayretine girilmiştir.

            Konu ile ilgili bilgileri resmi, gayri resmi ve tarihi gerçeklere dayanarak değerlendirip, devletin ve bazı şahısların yaptıkları çalışma ve değerlendirme sonuçlarına göre kısaca hatırlayalım.

1.      GÖÇ VE NÜFUS BİLGİLERİ

Kafkasya’dan Osmanlı ülkesine 1850’li yıllarda başlayıp 20.asır başlarına kadar süren göçler olmuştur. Kafkas-Rus savaşları sonucunda 21 Mayıs 1864 de başlayan ve Rusların baskısı ile gerçekleşen büyük göçde Kafkasya’nın çeşitli limanlarından Rumeli ve Karadenizin Anadolu sahillerine, karayolu ile de Doğu Anadolu’ya sürgün edilen insan sayısı 2.500.000 civarındadır. Bu göçün büyük bir bölümü başta Anadolu olmak üzere, Suriye, Ürdün ve Balkanlar bölgesine olmuştur.

Gayri müsait şartlarda, zor kullanılarak ve kısa sürede plansız olarak gerçekleşen sürgünde, hastalık, açlık vs gibi sebeplerle verilen zaiyat da dikkate alındığında Anadolu’ya gelen Kuzey Kafkasya’lı insan sayısının 1.700.000 dolaylarında olduğu bilinmektedir.

Osmanlı arşivlerinden bu konuda en iyi yararlanan araştırmacı olan Prof. Kemal Karpat; 1859-1879 arasında (çoğunluğu 1864 de olmak üzere) iki milyon Kuzey Kafkasya’lının vatanlarından çıkarıldığını, bunların ancak, 1.500.000 inin Osmanlı topraklarına yerleşebildiğini yazmaktadır. Göçün zor şartlarda ve zor kullanarak yaptırılması, açlık ve hastalık gibi nedenlerle ölenlerin sayısının 500 bin dolayında olduğu belirtilmektedir.

93 Harbi diye bilinen 1877-78 savaşını takiben de göçler devam etmiştir. Sonuç olarak 1859-1910 yılları arasında Anadolu’ya yerleşen Kuzey Kafkasya’lı nüfüsun 1 milyon 700 bin olduğu tarihi gerçekler ve bilimsel çalışmalar sonucunda tesbit edilmiştir. Bu rakamlar; konu ile ilgili bilimsel çalışmalar yapan Marc Pinson, Kemal Karpat ve Bedri Habiçoğlu’nun araştırmalarının sonuçlarıdır.

Diğer yandan 1995-2000 yılları arasında MGK’nın emri ile üç üniversitenin (Elazığ Fırat- Malatya İnönü ve Kayseri Erciyes) öğretim üyelerinin yaptığı ve % 65 oranında tamamlanmış iken durdurulan, kamuoyundan saklanan bir çalışmaya göre Türkiye’de ki Çerkes sayısı 2.160.000 civarındadır.

1910 yılında 13 milyon olan Türkiye nüfusunun bugüne kadar 5.6 kat arttığı gerçeğinden hareketle, Kafkas kökenli insanların geç evlendikleri ve az çocuk yapma temayülleri dikkate alındığında Türkiye’de ki Kuzey Kafkasya’lı (Çerkes) nüfusun 4 kart artarak asgari

1.700.000 x 4 = 6.800.000 olması gerekir.

            Bu nüfusun yoğun olarak;

1. Marmara bölgesinde; Çanakkale, Balıkesir, Sakarya, Kocaeli ve Düzce
   
2. İç Batı Anadolu’da; Aydın, Kütahya, Afyon
   
3. İç ve Doğu Anadolu’da; Eskişehir, Konya, Kayseri, K.Maraş, Sivas, Tokat, Çorum, Amasya, Yozgat
   
4. Karadeniz Bölgesinde; Samsun, Ordu, Sinop
   
5. Türkiye genelinde yaşanan büyükşehirlere göç olgusu Çerkes toplumunca da yaşanmış, Ankara-İstanbul-İzmir-Bursa-Adana ve Osmaniye-Kayseri, gibi iller de göç almışlardır.

Bunun sonucu; Kafkas kökenliler aktif olarak faaliyet gösteren Kafkas Dernekleri, Federasyonları, Vakıfları, Dostluk Klüpleri, Kafiad gibi kuruluşlar halinde organize olmuşlardır.

2. SORUNLAR

Kafkas kökenlilerin en büyük ve acil sorunu Kafkasya’da ve dışarıda olmak üzere süratle gelişen asimilasyon sorunudur. Bunun yanında Kafkas Halklarının asırlardır uğrunda can verdikleri, kan döktükleri bağımsızlık sorunları vardır.

Türkiye genelinde tüm Kafkas Halklarının öncelikli sorunu haline gelen ve Kafkasya’da yaşanan, demokrasi ve insan hakları ihlalleri ile soykırıma varan uygulamalardır.

Ø      Çeçenistan’ın bağımsızlık mücadelesi Rusya’nın propaganda gücü ile uluslararası teröre eş değer bir imaja dönüştürülmüştür.

Ø      Abhazya’nın 15 yıldır süren defakto bağımsızlığı uluslararası camiada tanınmayı beklemektedir.

Ø      Aynı şekilde Güney Osetya sorunu çözüm bekleyen diğer bir bağımsızlık sorunudur.

Ø      Diğer yandan Rusya’nın sürekli uyguladığı Kafkas Halkları arasındaki etnik sorunları kaşıyarak yarattığı Kafkasya’nın iç çatışmaları Türkiye’de yaşayan bizleri derinden yaralamaktadır.

Ø      Köklü Kafkas Kültürü, örf ve adetlerinin yaşatılmasında sıkıntılar vardır. Kafkas dilleri süratle yok olma sürecine girmiştir.

Ø      Kafkasya ile ekonomik münasebette bulunan hemşehrimiz iş adamlarının sorunları vardır.

         Genel olarak çizdiğim perspektif tüm Kafkas toplumlarınca kabul edilen sorunlardır. Bunların çözümlerindeki beklentiler ve uygulanacak stratejiler açısından Türkiye’deki sivil toplum kuruluşlarının büyük bir bölümü iki federasyon halinde örgütlenmişler ve bir o kadar dernek de bağımsız olarak faaliyet göstermektedir.

            3. ÜLKE GÜNDEMİ

Türkiye Cumhuriyetin de yaşayan Kafkas kökenliler, toplum ve devlet ile koparılması güç bağlara sahiptir. Özelin dışındaki sorunlarını, diğer T.C vatandaşlarının sorunlarından farklı görmedikleri için ve hak ararken tamamen yasalara uygun ve demokratik haklarını kullanarak hareket ettiklerinden dolayı medya tarafından fazlaca gündeme getirilmemektedir. Türkiye Cumhuriyeti hükümetlerinin günlük politik ve ekonomik iyi ilişkileri olumsuz etkiler düşüncesi ile milli politikalardan taviz verme hastalığı maalesef Atatürk’ten sonraki bütün siyasi iktidarlarda görülen bir gerçektir. Rusya ile münasebetlerimizi olumsuz etkiler düşüncesi ile gerek Çeçenistan ve gerekse diğer Kafkas toplumlarına insani yardımda bile bulunulamamaktadır. Bütün dünyadaki insani yardım örgütleri savaş nedeniyle mülteci durumuna düşmüş Çeçenlere yardım ederken; Biz Türkiye’ye sığınmış Çeçen mültecileri hiçbir statüye sokamadığımız gibi devlet eliyle hiçbir yardımda da bulunmuyoruz. İstanbul’da (Beykoz ve Fenerbahçe’de) çok güç şartlarda yaşam savaşı veren yaşlı kadın ve çocuklardan oluşan Çeçenlere mülteci muamelesini dahi çok gören hükümetlere karşı bir tavrımız olması gerekir. Bu ancak politik güçle olur. Bu güçlü bir lobi ile gerçekleşir.

4 .TÜM KAFKAS KURULUŞLARININ DİKKATİNE

Önümüzdeki seçimlerde daha etkin tavır ortaya koymak ve Kafkas kökenli Milletvekili adaylarımıza müessir bir destek sağlamak amacıyla mevcut iki federasyonumuz ve Ankara’da ki diğer Kafkas kuruluşları (Kafiad ve Ankara Dostluk Kulübü) iyi bir dayanışma örneği sergilemişler ve konu ile ilgili bir komite oluşturmuşlardır. Tüm Kafkas kökenli adayların başvurularını olumlu yöne kanalize etmek ve parti yetkilileri nezdinde girişimlerde bulunmak gibi bir görevi yüklendiler.